Recenzje

Ostatni cieć | Antygona w Nowym Jorku | Kopciuch
Polowanie na karaluchy | Moc truchleje

Kopciuch

 
Sztuka „Janusza Głowackiego „Kopciuch” wystawiona najpierw w Nowym Jorku, w czerwcu 1988 miała premierę na scenie Teatru Narodowego Tajwanu w Tajpej.
Przedstawienie reżyserowała Chen-Yu-hui, a muzykę do niego skomponował Su Tsung nagrodzony Oscarem za muzykę do filmu The Last Emperor w reżyserii Bernardo Bertolucciego. Kopciuch został przyjęty entuzjastycznie przez publiczność i krytyków, a wywiady z Januszem Głowackim i artykuły o nim i jego twórczości znalazły się na czołowych miejscach gazet.

W recenzjach czytamy m.in.:

 
Kopciuch jest nie tylko oskarżeniem systemu totalitarnego. Ta kafkowska w klimacie sztuka jest głęboko ludzka i przez to uniwersalna. Stąd rozumiana jest równie dobrze w Moskwie i Londynie. co w Nowym Jorku, Buenos Aires i Tajpej.

- China Times

 
„Aktorkom grającym role dziewcząt w tej ponurej wersji baśni braci Grimm należą się najwyższe oceny za odwagę w prezentowaniu na scenie szaleństwa, a zwłaszcza wulgarności — rzecz niemal bez precedensu w tradycji teatru chińskiego.

- United Daily News

„Sytuacje, które prezentuje Głowacki. nie są tak znów zupełnie obce chińskiej widowni. Ale, niestety, nie mamy takich sztuk i takich pisarzy. Miejemy nadzieję że nie będziemy na nich zbyt długo czekać. ...„ Dobre wróżki zastawiają pułapki na Kopciuszka nie tylko w Warszawie”

- China Post

 
„Kopciuch portretuje schizofreniczny zakład poprawczy dla młodych dziewcząt. Ale ten zakład to oczywiście metafora społeczeństwa. Wszyscy mają tu brudne ręce, najbrudniejsze zaś mają ci, którzy powinni być poza wszelkimi podejrzeniami —wychowawcy. Niezwykle inteligentnie napisana i prowokująca sztuka”

- Independent Morning News